میگن سکه آدمها دو رو داره
اما یک رو انگار اونقدر تیره س که نمیشه دید
به نظر میاد آدمها ی دروغگو بیشتر شبیه یه ظرف خالی اند
هیچ وقت معنی واقعی ندارند
هرروزکه میگذره توی دنیا بیشتر احساس تنهایی میکنم
چرا کسی مثل هیچکس نیست…
رو قول خدا بیشتر حساب می کنم تا کمک فکری یه دوست !
این جمله یه دفعه به ذهنم رسید همینجوری که تو دنیای وبلاگستان یه چرخی میزدم انگار توی حال و هوای خودم منتظر یه حرفی نوشته ای بودم که یه جوری بوی زندگی بده یا یه حال و هوایی که بشه راحت توش نفس کشید .بعضی نوشته ها به نظر من توی یه چهارچوب بسته وخاکستری …
بعضی نوشته های دیگه انگار توی فضا پخش شدن وبی رنگ !هر چقدر بخوای یه مشت نوشته رو تو دستت نگه داری و به یه معنا برسی محاله…
.توی همه این ناامیدی ها که هیچ سوژه ای برام پیدا نشد .انگار خدا بهم یه قول داد .همونی که حضورش هر لحظه جاریه بدون لحظه ای درنگ…
|
![Frozen lake [Explored]](http://static.flickr.com/7154/6775468053_d50864e5be_t.jpg "Frozen lake [Explored]")
